Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej

W dniu 2 maja obchodzimy Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej, który jako święto narodowe został ustanowiony na mocy ustawy z 20 lutego 2004 roku. 02 maja nie jest przypadkową datą, gdyż tego dnia 1945r. polscy żołnierze zdobywający stolicę nazistowskich Niemiec umieścili biało-czerwoną flagę między innymi na Kolumnie Zwycięstwa w berlińskim Parku Tiergarten oraz na budynku Reichstagu. W to szczególne święto warto przypomnieć kilka najważniejszych faktów o barwach i fladze narodowej oraz omówić zasady ich należytego eksponowania.

Dzień Flagi RP obchodzony jest w Polsce od 2004r., a zwyczajem charakterystycznym dla święta jest przywieszanie Flagi RP do drzewca, co ma stanowić wyraz szacunku dla symboli i barw Polski. Barwy polskiej flagi zostały uregulowane prawnie na mocy specjalnej ustawy podjętej przez Sejm Królestwa Polskiego podjął specjalną ustawę 7 lutego 1831 roku. Po okresie zaborów i odzyskaniu niepodległości barwy narodowe stały się przedmiotem uchwały Sejmu Ustawodawczego z sierpnia 1919 roku.

Eksponując barwy narodowe i flagę państwową powinniśmy przestrzegać następujących zasad[1]:
-flaga musi być czysta i mieć czytelne barwy. Nie może być pomięta lub postrzępiona;
-na terenie RP flaga państwowa Rzeczypospolitej Polskiej ma zawsze pierwszeństwo przed wszystkimi innymi flagami. Jeśli eksponuje się na masztach więcej flag, flagę państwową RP podnosi się (wciąga na maszt) jako pierwszą i opuszcza jako ostatnią;
-w dniach żałoby narodowej flaga państwowa RP podniesiona jest do połowy masztu.
-flaga nigdy nie może dotknąć podłogi, ziemi, bruku lub wody;
-flagą nie oddaje się honorów żadnej osobie, nie pochyla się jej przed żadną inną flagą lub znakiem;
-podczas uroczystości flagi na odpowiednich podstawach lub stojakach należy umieścić po lewej stronie, w kolejności zgodnej z hierarchią;
-flaga nie może służyć jako nakrycie stołu lub opakowanie jakiegoś przedmiotu;
-na fladze państwowej RP nie wolno umieszczać żadnych napisów i żadnego rodzaju rysunków;
-powszechny stał się zwyczaj umieszczania na barwach narodowych nazw miejscowości, z których przyjeżdżają kibice na zawody sportowe (na przykład w skokach narciarskich), aby jednak nie naruszać zasad, powinny to być barwy narodowe, a nie flagi o proporcji 5:8.
W myśl obowiązujących do dziś zapisów ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej oraz o pieczęciach państwowych, flagą Rzeczpospolitej Polskiej jest prostokątny płat tkaniny o barwach bieli i czerwieni w proporcji 5:8, umieszczonych na maszcie. W odróżnieniu od barw narodowych flaga ma określone, wskazane wcześniej proporcje. Natomiast barwy narodowe mogą charakteryzować się dowolną długością i szerokością (przy czym szerokość pasów musi być taka sama). Flaga i barwy narodowe towarzyszą mam we wszystkich ważnych momentach. Dlatego też powinniśmy je prezentować w zgodzie z tradycją, obowiązującymi zasadami i otaczać należytym honorem.

[1] A. Znamierowski, Insygnia, symbole i herby polskie, Świat Książki, Warszawa 2003, s. 158-160.Warszawa 2005, s. 24.